Szanowni Państwo,
najbliższe spotkanie w ramach seminarium doktoranckiego z numizmatyki antycznej poświęcone będzie najnowszym odkryciom i badaniom nad późnorzymskim złotem oraz historii badań numizmatycznych Europy Wschodniej. W programie znajdą się zarówno sensacyjne, dotąd niepublikowane odkrycia archeologiczne z obszaru Polesia, jak i fascynująca opowieść o pionierskich badaniach nad znaleziskami monet antycznych sprzed niemal stu lat.
Spotkanie odbędzie się, jak zwykle, w formule hybrydowej:
– stacjonarnie – w poniedziałek, 18 maja, o godz. 11:30 w sali 212 na Wydziale Archeologii, w budynku Szkoły Głównej przy ul. Krakowskie Przedmieście 26/28,
– online (link zostanie przesłany kilka dni przed seminarium).
Serdecznie zachęcamy jednak do udziału w formie stacjonarnej.
Wystąpienia przedstawią:
mgr Maryna Filatova
Szkoła Doktorska Nauk Humanistycznych UW
pt. Archiwa Liaskorońskiego ponownie odkrywane: o pierwszej systematyzacji znalezisk antycznych monet w Europie Wschodniej
Abstrakt
Maszynopis Wasyla Liaskorońskiego z 1927 r. stanowi pierwsze opracowanie systematyzujące i klasyfikujące znaleziska monet rzymskich oraz innych artefaktów antycznych z Europy Wschodniej. Praca porządkuje materiał według kryteriów regionalnych i administracyjnych, a także łączy rozmieszczenie znalezisk ze szlakami handlowymi i strefami osadniczymi. Mimo że maszynopis nigdy nie został opublikowany, pozostaje fundamentalnym źródłem do badań nad obiegiem monet i kontaktami świata antycznego z Barbaricum, a także świadectwem poziomu wiedzy numizmatycznej i archeologicznej w Kijowie sprzed stu lat.
mgr Vital Sidarovich
Szkoła Doktorska Nauk Humanistycznych UW
pt. Skarb późnorzymskiego złota z Pińskiego Polesia: bagienny kraj, Hunowie i ucieczka elit
Abstrakt
W latach 2022–2025 w rejonie pińskim na Białorusi odkryto zespół złotych przedmiotów obejmujący dwa fragmenty aureusów Nerona i Decjusza z otworami oraz 68 elementów złomu złotniczego. Materiał ten obejmuje fragmenty wyrobów i odpady jubilerskie, częściowo stanowiące elementy biżuterii, w tym zawieszki zdobione granulacją i filigranem. Najmłodsze zabytki można datować na drugą połowę IV w. Znalezisko należy wiązać z końcowym etapem rozwoju kultury czerniachowskiej. Najprawdopodobniej był to depozyt należący do jubilera związanego z ludnością tej kultury, który w niespokojnym okresie końca IV w. przemieścił się na północ i dotarł na obszar Pińskiego Polesia.
Serdecznie zapraszamy do udziału.
prof. Aleksander Bursche dr hab. Kyrylo Myzgin
