W pierwszych wiekach naszej ery na Mazowszu intensywnie produkowano ozdoby z bursztynu. Archeolodzy odkryli tu aż 10 starożytnych pracowni bursztyniarskich na pięciu osadach. Na niektórych z nich pozostało nawet 20 tys. fragmentów bursztynu, ozdobnych paciorków i zawieszek.
Bursztyn dzięki lekkości i łatwości obróbki stał się jednym z najważniejszych surowców ozdobnych w Europie. Najczęściej kojarzymy go z wybrzeżem Bałtyku, gdzie występuje naturalnie. Jednak badania archeologiczne pokazują, że warsztaty, w których obrabiano bursztyn między III a IV w. n.e., występowały też w głębi lądu – na Mazowszu.
W pierwszych wiekach naszej ery znaczna część ziem dzisiejszej Polski była zamieszkana przez ludność tzw. kultury przeworskiej. Społeczności te prowadziły rozwiniętą działalność rzemieślniczą, a jednym z ich największych osiągnięć była umiejętność wytwarzania żelaza na masową skalę. Na zachodnim Mazowszu istniało tzw. Mazowieckie Centrum Metalurgiczne, ogromny kompleks osad ze śladami produkcji żelaza.
Badania archeologów dr. hab. Adama Cieślińskiego, profesora Uniwersytetu Warszawskiego i dr. Marcina Woźniaka z Muzeum Starożytnego Hutnictwa Mazowieckiego w Pruszkowie pokazały, że obok hutnictwa funkcjonowało także inne, mniej oczywiste rzemiosło – obróbka bursztynu.
Prowadzone od lat siedemdziesiątych XX wieku wykopaliska doprowadziły do odkrycia aż 10 pracowni bursztyniarskich na 5 stanowiskach w: Biskupicach, Izdebnie Kościelnym, Regowie, Tłustem i Wierzbinie. – W świetle dotychczasowych badań Mazowsze jawi się jako największe centrum obróbki bursztynu poza granicami Cesarstwa Rzymskiego. Liczne pracownie zarejestrowano także na Kujawach, ale skala produkcji tego drugiego ośrodka wydaje się być mniejsza – skomentował dla PAP prof. Adam Cieśliński.
Czytaj dalej:
– Bursztyn intensywnie wykorzystywano na Mazowszu w początkach naszej ery
– 1,700-Year-Old Amber Workshops Identified in Central Poland